PSYCHE & GELOOF 2002 / 2
PSYCHOTHERAPY AFTER THE RECOGNITION OF THE DISTINCTIVE PSYCHIC AND DIVINE REALITIES
Antoon Vergote
Summary
In this article it is argued that the recognition of the distinctive psychic and divine realities came about through a rational and a religious factor. In modern times spiritual writing and literature made the turn toward individual existences and prepared the scientific concept of psychic reality: the psychic body which is object of the combined apparently opposed rational modes of thought: interpretation and explanation. Psychic reality consists of causality and meaning. Biblical monotheism did reveal the personal transcendent identity of the divine: "God". As a result, proper psychological (often with biochemical) non-religious therapy was possible and recognized necessary for psychological pathology, thus also for religious neurosis. Illustration is given by therapeutic observations, ex. gr. the paradigmatic cases of "possession". Theological and psychological justifications of the proposed principles and practice are illustrated by the principles of spiritual guidance and by remarks about psychosis.
OVER VERGEVING EN VERZOENING. CONFLICT EN CONFLICTOPLOSSING IN THEOLOGISCH PERSPECTIEF
Kees van der Kooi
Samenvatting
In dit artikel wordt vanuit theologische overwegingen vergeving geplaatst in de lijn: conflict, vergeving, verzoening. Om over conflict en vergeving te spreken is het verbond, de verbinding het uitgangspunt. God zoekt herstel van de verbinding. In het verhaal van de verloren zoon komt de toewending van de vader eerst.
De auteur pleit voor een gezonde zondeleer, waardoor kwaad kwaad genoemd kan worden. Gods toewending verhindert ons een mens vereenzelvigen met zijn kwaad. Dat maakt het mogelijk te leven met de beperkingen in het leven.
Trefwoorden: conflict, vergeving, verzoening.
VERGEVING
Piet Verhagen
Samenvatting
Vergeving als proces in fasen en stappen om waar mogelijk tot herstel van menselijke relaties te komen staat (weer) in de belangstelling. Het wordt zelfs als een krachtige therapeutische techniek aanbevolen, evenwel zonder voldoende empirische evidentie. De psychologische modellen voor vergeven - modellen in ontwikkeling - roepen vragen op deels wel deels ook niet vanuit die modellen te beantwoorden zijn, omdat ze het raakvlak tussen het psychische en spirituele of levensbeschouwelijke domein betreffen. In deze bijdrage staat in dat verband de rol, de macht van het kwaad centraal. De psychologie heeft geen adequate theorie over het kwade. Ze biedt wel (in therapie) bruikbare ideeën over psychische en interpersoonlijke effecten van het kwaad. In dat verband komt met name haat aan de orde als een van de obstakels om tot vergeven te kunnen komen.
Trefwoorden: vergeving, fasen en stappen in vergeven, kwaad, haat.